Już 17 czerwca 2026 o godz. 13.00 w Starej Kaflarni w Zdunach odbędzie się wernisaż wystawy podsumowującej projekt grantowy Fundacji Staraków w programie Wena pt. „Jak Feniks z Popiołów”.
W ramach projektu, prowadzonego w naszej szkole przez Panią Agnieszkę Marciniak-Kucharską, odbywały się w szkole warsztaty dla uczniów, podczas których uczestnicy poznawali różne techniki tworzenia form ceramicznych i ich zdobienia. Prace często powstawały w kilku etapach i były poddawane wielu wypałom. Uczniowie byli zachęcani do eksperymentowania, pełnego zaangażowania w proces twórczy i odważnego podejścia do realizowanych prac. Na warsztaty byli zapraszani goście specjalni, którzy dzielili się swoją wiedzą i doświadczeniem w zakresie ceramiki. Udało się również wyjść na wystawy ceramiczne i zaprezentować prace na różnych wydarzeniach w szkole. To był bardzo intensywny czas, ale spędzony bardzo produktywnie i kreatywnie!
Projekt opowiada o emocjach towarzyszących młodzieży podczas realizacji obiektów ceramiki użytkowej. Nawiązuje niewidzialną i nieokreśloną nić porozumienia poprzez dotyk. Opowiada o zapomnianych technikach rzemiosła polskiego, ocalonych i przywróconych do życia "Jak feniks z popiołów". Poprzez pracę manualną włożoną w formowanie i odlewanie naczyń, nawiązujemy do wartości i tradycji wielu pokoleń ludzi tworzących piękno rzeczy codziennych ,zwyczajnych a jednak niezwykłych i unikatowych. Jednocześnie działania podjęte w projekcie wyrażają niezgodę na zapomnienie i zastąpienie tych pięknych form użytkowych, z dumą i miłością wypracowanych, chińskimi podróbkami. Nasze naczynia wykonane ze sztuką i miłością będą naszym znakiem rozpoznawczym, choć nie będą idealne, może czasem krzywe i niedoskonałe to jednak piękne. To właśnie ich niedoskonałość świadczyć będzie o unikatowości i tworzeniu rzeczy ze sztuką i znajomością rzemiosła artystycznego.
Celem projektu było tworzenie nowej perspektywy i możliwości rozwoju zdolności manualnych dla młodzieży naszej placówki. Obiekty powstałe w wyniku dyfuzję sztuki rozumianej jako przenikanie tkanki istniejącej czyli rzemiosła do tkanki młodej sztuki, mogą nas zaskoczyć, zadziwić lub nami wstrząsnąć. Czyż to nie jest definicja sztuki sama w sobie, cytując za Władysławem Tatarkiewiczem : "Sztuka jest odtwarzaniem rzeczy bądź konstruowaniem form, bądź wyrażaniem przeżyć" Celem naszym jest również umożliwienie każdemu uczestnikowi poczynienia prób i popełnienia błędów w trakcie odlewania czy lepienia. Danie sobie szansy na popełnianie błędów jest odkrywcze i kreatywne a te techniki wymagają skupienia i 100% zaangażowania w proces twórczy. Celem projektu jest także propagowanie kreatywnego podejścia do rzeczy już istniejących i nadanie im nowej wartości, nowego początku, stworzenia ich na nowo. Nasz cel to wykorzystanie starych odzyskanych ze zlikwidowanej fabryki w Wałbrzychu form gipsowych oraz form matek, które wykonane zostały w latach 50-tych i nadanie formom ceramicznym nowej tożsamości obiektów unikatowych. Celem realizującym przesłanie projektu jest tworzenie rzeczy codziennego użytku z miłością i sztuką rozumianą jako wiedza o procesie ceramicznym. Jako proces twórczy, ulotny, łączący myśl z XXI wieku z wiedzą i umiejętnościami wieku XX. Zajęcia ze starych metod lepienia i odlewania pozwoliły młodzieży na zdobycie innych niż dotychczasowe umiejętności, których nie mają możliwości poznać w trakcie zajęć szkolnych.
